सध्याच्या घडीला भारतात जे अस्थिरतेचे वारे वाहू लागले आहेत. समाजात विचारांना घेऊन जी अस्थिरता, जो कलह निर्माण होतोय आपआपल्यात जे गटतट पडले जात आहे. समाजात जो असंतोष वाढतो आहे, ज्या दिशेने आपल्या देशाचा प्रवास सुरू आहे अश्यावेळी पेरियार यांची आठवण येते. सध्या देशाला पेरियार यांची विचारसरणी स्वीकारून त्यांच्या तत्वांवर मार्गक्रमण करण्याची गरज आहे का ? असा प्रश्न मला पडतोय. भारताच्या इतिहासात असे काही लोक होऊन गेले ज्यांनी देवाला नाही तर माणसाला मोठं मानलं. त्यापैकी एक म्हणजे पेरियार ई. व्ही. रामासामी. पेरियार यांच्या या विचार तत्वांमुळे अनेकदा त्यांच्यावर टीकाही झाली. त्यांना हिंदू-द्वेष्टा म्हटलं गेलं. पण पेरियार यांचा राग हिंदू माणसावर नव्हता, तर त्या व्यवस्थेवर होता जी माणसाला माणूस मानत नव्हती. आज सध्या भारतात जो राजकीय असंतोष आहे. अस्थिरता निर्माण होऊ बघत आहे हे सगळं अस्वस्थ करणारं आहे. आजच्या तरुण पिढीला पेरियार कळतोय पण तो विचारांनी, विचार तत्वांवर पूर्ण भारतात स्वीकारायला का आपल्याला इतकं अवघड जात आहे. पेरियार नेहमी म्हणत असे की "मी देवाला नाकारतो कारण तो माणसाला विभागतो, मी ...
सांज ढळायला होती अन् अस्ताला जाणारा सूर्य शहराच्या उंच उंच इमारती टिपत अंधाराशी एकरूप होत होता. शहरातील ऑफिसेस सुटले होते पॉश वस्तीतील पॉश लोकं त्यांच्या पॉश गाड्या घेऊन त्यांच्या घराची वाट जवळ करत होते. शहरातील प्रत्येक सिग्नल गर्दीने भरून गेलेला होता. माणसांची रेलचेल अन् वाहनांचा आवाज या सगळ्या घाई गर्दीत शहर हरवून गेलं होतं. रमजानची नमाज अदा होत होती. आठ दिवसांवर रमजान ईदच्या सांजेला आकाशात चंद्रकोर दिसली की रमजानची सांगता होणार होती. सांजेची अजाण झाली तसं दूरवरून येणारी हुजुर साहिब डोळ्यांच्या टप्प्यात आली. ग्रीन सिग्नल लाल, लाल सिग्नल ग्रीन झाले ट्रेन औरंगाबादेच्या रेल्वे स्टेशनवर नांदेड जाणाऱ्या माणसांना घेण्यासाठी थांबली. अस्ताला जाणारा सूर्य एरवी काळोख दाटल्या आकाशात हरवून गेला होता. माणसं ट्रेनमधून उतरत होती, कुणी ट्रेनमध्ये चढत होती. दहापाच मिनिटांच्या थांब्यानंतर ट्रेन पुढे नांदेडच्या दिशेनं डिपार्ट झाली. चहा अन् क्रीमरोल घेऊन आम्ही दोघेही बराचवेळ स्टेशनच्या प्लॅटफॉर्म नंबर एक वर आम्ही बसून राहिलो. दोघांना अस्ताला जाणारा सूर्य रेल्वे स्टेशनमधून बघायला आवडतं म्हणून दोघां...