#एक्झिट_जगण्यातली_काही_दिवसांची

#overwhelmed...

काही दिवसांपूर्वी हा शब्द ऐकला अन् मी तो गुगल केला.मला या शब्दाची या शब्दा बद्दल जाणुन घेण्याची आतुरता लागली,मग काय सर्च करत बसलो....

खुप गोष्टी या शब्दाशी जोडलेल्या भेटत गेल्या,हा शब्द कुठेतरी रोजच्या जगण्यातला नसला तरी रोज या शब्दाचा अनुभव,केव्हा त्या परिस्थितीला अनुभवत असतो आपण हे समजले....

अलिकडच्या काळात त्याच एकटेपण त्याला आवडायला लागले आहे,नको त्या गोष्टीशी अन् कीतिही ठरवून सुद्धा हा एकांत पणा अन् त्याची सवय करून घेणं त्याने सोडलं नाहीये....

म्हणजे ते मनाच्या हालचालीसाठी खुप वाईट
आहे पण याचं व्यसन जडल की माणूस शुन्यात स्वतःला शोधायला लागतो,मग त्याचं एकटेपण त्याच्या मनावर स्वार होत जात.तो बऱ्यापैकी या जाळ्यात गुंतत जात असतो,कधी तो कायमचा गुंतून जातो कधीही बाहेर न येण्यासाठी नकळत....

हल्ली त्याचा ठराविक माणसांशी अन् ठराविक वेळेतच संवाद होत असतो,इतर वेळी जेव्हा तो माणसांच्या घोळक्यात जाऊन बसतोना तेव्हा तो मोजकेच बोलत असतो.तेव्हा त्याच्या मनाशीच त्याचा संवाद चालू असतो....

मनाशी संवाद अन् मनाला विचारांनी त्रास करून तो विसावलेला असतो मनाने व शरीराने सुद्धा, त्या बंदिस्त खोलीत जिच्या आत कदाचितच सूर्यकिरणेही जात असेलच....काय करतो ? माहीत नाही.

एक मात्र आहे त्याचं वाचन अन् लेखन त्याच्या मनावर इतकं हावी झालं आहे की,त्याला रात्री झोप लागत नसली की अधाश्यासारखे तो फक्त वाचत सुटत असतो...

वाचन कोणत असत तर काहीतरी मोटिवेट करणार,नाहीतर असं काही जे त्याला शुन्यातुन बाहेर काढण्यास मदत करेल.पण सभोवतालची परिस्थिती त्याच्या मनावर इतकी स्वार झाली आहे की नाही होत त्याच्याने....

कधीतरी हक्काच्या मैत्रिणींशी त्याचा संवाद फुलत असतो,पण त्याच रीतेपण तो काही मनावरून उतरू देत नसतो.एक मन संवादात असत अन् एक शोधत असत एकांतात एकटेपणात स्वतःलाच...

झुरत असतं,चावत असतं आतल्या आत स्वतःलाच संवादात त्यांच्या सांभाळून घेणं,सांगणंही त्याला कळत असत‌.पण सांगण अन् प्रत्यक्षात करणे याला शक्य नसत...

घरातला संवाद रोजच्या नॉर्मल बोलण्या पुरताच त्याच्यासाठी आहे,झालाच कधी पुढे तर तो स्वतः टाळत असतो त्याला.अन् शून्यात असलेल्या त्याच्या जागेला,त्याच्या जगण्याला बघत असतो तो एकटा मनातल्या मनात खचत....

रोज रोज अंधाऱ्या खोलीतलं एकांतपण त्याच्या मनावर इतकं परिणाम करून गेलं आहे की, उजेडात गेल्यावरही तो सावरत असतो स्वतःला. जगापासुन चाचपडत असतो काहीतरी निराशेच्या गर्तेत हरवून गेल्यासारखं जगाकडे बघत मनातल्या मनातच....

मग सरळ रस्त्याने ठोकर लागणंही असो त्याला आपणच चुकीचं चालतो आहे,हे ही मान्य करता येत नाही.मनालाच सांगत असतो तो रस्त्यात  दगड आला आहे,पण मी बाजुला झालो नाही कारण तो रस्त्यात आला आहे मी नाही त्याच्या..‌..

#एक्झिट_जगण्यातली_काही_दिवसांची...

Bharat Sonwane....