मुख्य सामग्रीवर वगळा

D फॉर D-मार्ट....


#D_For_Dमार्ट...

आता माझ्यासारखे मुलं D-मार्ट मध्ये जाऊन काय करत असतील ते मला माहित नाही.
पण अलीकडे मला D-मार्ट फिरायला खूप आवडते,म्हणजे काही काम नसले की मी काहीतरी तुरळक गोष्ट घेऊन यायची म्हणून सुद्धा D-मार्टमध्ये जाऊन येतो...

तुम्ही म्हणाल औरंगाबादमध्ये एवढा मोठा प्रोझोन मॉल सोडून तू काय फिरतो D-मार्ट मध्ये,तर त्यांना नाही समजणार की जी शांतता तिथे आहे,कुठली गरबड नाही ती मॉलमध्ये नाही भेटत...
 मॉलमध्ये खरेदी कमी अन् फोटो काढणारे हौशे नौशे जास्त असतात म्हणून मी तिकडे जाणे प्रकर्षाने टाळतोच,आता D-मार्टला शेवटची चक्कर दोन महिने पूर्वी झाली आहे.आता त्याची खूप आठवण येत आहे, तुम्ही म्हणाल इतके काय आहे तिथे ?
तर...
आमचं असच आहे जिथे फारशी गरबड नाही, गर्दी आहे थोडीशी पण it's okay सगळ मनासारखं भेटत नाही,नाहीतर जा मग किराणा दुकानात....

D-मार्टमध्ये आत एन्ट्री करत्या वेळी आपली बॅग बाहेर ठेवायची असते,ती सुविधा अन्  हे सर्व हॅण्डल करणारे मित्रवर्ग सगळे भारी आहे येथे.कामाशी प्रामाणिक असलेले मस्त बिनधास्त बॅग द्यायची सोबत दिलेले कूपन खिश्यात घालायचे, मग चेकिंग करून आत जायचे भाई स्वर्गात आल्यासारखे वाटते...

काय बघावं अन् काय नाही,इथे सगळ्यात पहीले माझी सुरुवात होते नवीन आलेले ड्रेस,टी-शर्ट बघण्यापासून पण काय गोष्ट आहे काय माहित, मी इतक्या वेळा मला शर्ट बघून आजवर मला तिथले ड्रेस टी-शर्ट आवडलेच नाही.मग कुठेतरी इथे आपला जुना टेलर अन् शिवलेले कपडे आठवून जातात,या रांगेत खूप वेळ फिरले की पुढे असतो कप बश्या चिनी मातीची भांडी असलेलं काउंटर हे खूप आवडत्यापैकी एक.इथली प्रत्येक वस्तू माझासाठी तयार केली आहे असे वाटते मला,इकडे कितीही वेळ थांबले तरी मला बोअर होत नाही कारण नाजूक अन् सुंदर गोष्टी
असतात इथे सर्वच....

पुढे गेले की स्कीमवाला काउंटर ज्याचे नाव मी ठेवले आहे तो येतो,इथे सहा वर एक फ्री ही स्कीम हमखास असते तो म्हणजे साबण सर्व प्रकारच्या त्याही बघयाला खूप आवडतात.पुढे वॉशिंग पावडर,टूथपेस्ट, यांच्या विविध व्हरायटी हे पण भारी आहे,मग पलीकडे असलेले किराणा असलेले काउंटर जिकडे मी फार काम असल्या शिवाय जात नाही...

पुढे गेले की सगळ्यात जास्त आवडत्या लिस्टमध्ये दोन नंबरवर असलेले काउंटर म्हणजे चप्पल-बुटांचे काउंटर,इथे एक भारी असते इथे माझ्यासारखे घेणारे कमी अन् बघणारे जास्त असतात...
मग काय मी तर प्रत्येक शूज बघून घेतो,चप्पल मला आवडत नाही पण  शुज आपला प्राण आहे.नवीन कोणते आले असेल ते पाहून घेतो इथे खूप दिवसांपासून न विकलेले शुज तर मला खूप शिव्या देत असतील,कारण त्यांच्या ओळखीच्या चेहऱ्यापैकी मी एक हमखास असेल मी खूप अन्याय करतो बिचार्या गरिबांवर....पण असो त्यांना माहितीये मी किती मोठा फॅन्स आहे त्यांचा मग घेतात दरवेळी adjust करून मला ते ही,इथे खूप वेळ दिला सगळ्यांच्या गळ्यात पडून झाले की मग आमचा मोर्चा पुढे सरकतो....

ते एक नंबर आवडणाऱ्या काउंटरकडे (सॉरी काउंटर शब्द खूप वेळा वापरला मी) ते म्हणजे विविध प्रकारच्या वॉटर बॉटलेचे काउंटर हे एक छोट स्वर्ग आहे...मी इथे आलो की मला भान नसते मी कुठे आहे,काय करतोय फक्त त्या प्लॅस्टिकच्या लहानपणी शाळेत घेऊन गेलेल्या बॉटल पासून तर आता ऑफिसमध्ये लागणाऱ्या बॉटल पर्यंत सर्व बॉटल मी बघतो...
अलीकडे मला ती स्टीलची ब्लॅक वॉटर बॉटल खूप आवडते,तिला बघण्यासाठी इकडे येऊन जातो मी.बाकी हे सर्व खूप गोड आहे यार इथे नेहमी एकतरी लहान बेबी त्याच्या आईला त्रास देताना भेटत असते,ती नको मला तीच बॉटल हवी आहे असे म्हणणारे.... त्या लहान मुलांमध्ये मग मी पण दिसतो मला,कारण मी पण त्या बॉटलला जीवापाड प्रेम करतो...
खूप भारी आहे हे काउंटर खूप वेळ इथे घालवला की मग शक्यतो मी D-मार्ट मध्ये थांबत नाही अन् बाहेर जायच्या गेटवर चेकिंग करून बाहेर पडतो पुन्हा लवकर कधीतरी यायला....

म्हणून हे आवडत आपल्याला मॉलपेक्षा जास्त...♥️

Written by,

Bharat Sonwane...

टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

समुद्राच्या गोष्टी..!Dr. Nishigandha Nikas

समुद्राच्या गोष्टी..! Dr. Nishigandha Nikas  कितीही हुसकावले तरी हे दुःखजर्जर कावळे त्यांच्या सावल्यांच्या गाठी बांधून जातातच माझ्या कुडत्याला त्या सावल्या सोडवता सोडवता किती काटे मोडून घेऊ मी पायात ? आधी किती काटे मोडलेत त्यांचे हिशोब नेमकेच कुठे पूर्ण केले होते मी ! ह्या सावल्यांमुळे, ह्या काट्यांमुळे नक्कीच उशीर होणार मला ! नदीला भेटून, समुद्राच्या गोष्टी पाठवून द्यायच्यात मला ! साधारण आठ दिवसांपूर्वी. डॉ.निशिगंधा यांचा हा काव्यसंग्रह सस्नेह भेट मिळाला. यापूर्वी डॉ.निशिगंधा यांच्याशी बोलण्यातून समुद्राशी एकरूप झालेल्या नदीच्या कथा, कविता अनेकदा ऐकून झाल्या. त्यावर बोलणं झालं. त्यामुळं डॉ.निशिगंधा यांचं नदी आणि समुद्राशी असलेलं प्रेममय नातं कवितेशी किती एकरूप आहे हे जाणून होतो. डॉ.निशिगंधा यांनी जेव्हा हा हस्तलिखित दस्तावेज माझ्या वाढदिवशी मला भेट पाठवला. तेव्हा खरतर अनामिक एक वेगळा आनंद झाला होता. वाढदिवसाला पुस्तकं गिफ्ट पाठवणारी मैत्रीण आयुष्यात असावी असं खूप वाटायचं अन् या वाढदिवसाला ही मैत्रीण वाट्याला आली. खूप आनंद झाला, खरतर या सगळ्यामागे असलेल्या त्यां...

"मला उध्वस्त व्हायचंय"

मला उध्वस्त व्हायचंय..! मला उध्वस्त व्हायचंय..! "मला उध्वस्त व्हायचंय" पद्मश्री कवी दिवंगत नामदेव ढसाळ यांच्या पत्नी मल्लिका अमर शेख यांचं हे आत्मचरित्रात्मक पुस्तक.फावल्या वेळेत वाचलं अन् या पुस्तकाने अनेक अनेक प्रश्न देऊ केले,कवी नामदेव ढसाळ यांची ओळख माझ्या लेखी जी आहे ती म्हणजे विद्रोहाशी भाष्य करणारा हा एक कवी... कवी अन् दलितांच्या (हा शब्द मला इथे योग्य वाटत नाही) हक्कासाठी आपलं उभे आयुष्य देणारा विद्रोही कवी इतकीच काय त्यांच्याशी माझी ओळख.  खरतर हे आत्मचरित्र नसुन,पुरुषप्रधान समाजात स्त्रीची हेटाळणी,समाज पुरुषप्रधान संस्कृतीकडे कुठल्या नजरेने बघतो अन् तीच नजर स्त्रीला समाजात कोणत्या नजरेनं बघते यावर भाष्य करणारं हे पुस्तक.जे की खूप विवादाचे ठरलं,पण यातला वाद-विवाद कश्यासाठी होता..? हा ही एक प्रश्न मला पडला आहे...  तो वाद कवितेच्या पलिकडल्या संसारातील नामदेव ढसाळ यांच्यावर उघडपणे त्यांचा पत्नीने लिहण्यावर होता की,स्त्री बद्दल समाजात जी भावना होती ती कायम राहावी यासाठी होता,हे ही कळून चुकलं नाही.मुळात त्यांनी म्हंटल्याप्रमाणे इथे मला हे ही पटते की,एक कवी,एक च...

आयुष्यात वेळोवेळी केलेलं Move on..!

आयुष्यात वेळोवेळी केलेलं Move on..! काही लोकांच्या जगण्याला अन् काही लोकांच्या लिखाणाला असह्यतेचा श्राप असतो,त्यांचं जगणं असो की त्यांचं लेखन करणे असो एक अनामिक हुरहुर अन् एक भटक्या जीवाची भावना त्यांच्या लेखणीतून नियमित सामोरी येत असते..! निरर्थक जगण्याला जसं कुठलंही कारण नसतांना जसं ती व्यक्ती जगत असते अगदी तसंच ती निरर्थक लिहतही असते..! त्या असह्यतेचा श्राप असलेल्या व्यक्तीला रापलेल्या उन्हात लाल मातीच्या फुफाट्यात आपली वाट शोधायला हवी हवीशी वाटते,ती वाट संपूच नये असे वाटते. मरलेल्या काट्या कुट्याच्या रानात त्यांना मनसोक्त मानेवर येणारा घामाचा थेंब टिपत,मुंग्यांनी केलेल्या वारुळला न्याहाळत राहायला आवडतं.नव्यानं बांधलेल्या छोट्या दिमकांच्या बांबिला जवळून हातावर घेऊन हातावर त्यांचे लाड करून घ्यायला आवडतं..! दुपारच्या भर उन्हात लाल मातीच्या वाटेनं चालत असताना,कोरडे शुष्क पडलेल्या तणास सुगंध असल्याची खोटी जाणीव स्वतःला देत त्या कोरडे शुष्क तणास जमिनीशी लगट करून चुंबून घेऊन,त्याचा तो कोरडा शुष्क सुगंध छातीत भरून घ्यायला आवडतं..! उन्हाचे चटके अन् पावसाचे थेंब,हिवाळ्याची थंडी स...