मुख्य सामग्रीवर वगळा

#Airoplaneandmeetings...

#Airoplaneandmeetings...
निळसर छटा असलेले आकाश व सोबतीला या प्रवासात माझे अनेक सहप्रवासी असतात पण त्यांचं त्यांनाच समजत नव्हते की काय असं वाटायला लागलं होतं की,लोकं म्हणतात ते मनाचे बोल,एकाकीपण जपण्यासाठी आपण मार्ग शोधत असतो.सोबतीला Airoplane मध्ये जागाही कमी असल्यामुळे स्वताला जपण्यासाठी आपल्याला काळजी घ्यावी लागेल...
 
ते मला म्हणाले की मला नाही आवडत हा एकाकीपणा,सांगायचं झालं तर आता कुठे सुरु झाले होते बोलणं आपले म्हणजे थोडक्यात काय तर आम्ही सर्व आकाश मोहिमेवर पाठविले जाणार आहे.तेव्हा काही दिवसांसाठी खुप बोलायचं संवाद साधायचा आहे या माझ्या माणसांसोबत.

मी तिच्याशी खुप काही बोलत असताना ते हे ही सांगुन गेले की ते ईमेल आयडी आणि पासवर्ड तयार करण्यात आलेल्या संशोधनात आपल्याला सोबतीला जाण्यासाठी संशोधनात एका सरळ रेषेत जाणारा रस्ता तयार करण्यात आलेला आहे.जोवर सर्व काही व्यवस्थित होत नाही,तोपर्यंत ते म्हणाले होते की आपल्याला खूप काळजी घ्यावी लागेल.मोहिमेसाठी आपल्याला सर्व कार्य सुरळीत पार पाडायचे आहे,मग कुठे काय तर मोहिमेवर पाठविले जाणार आहे.मग मी माझ्या परीने आंतरजालाचा अभ्यास करण्याचे प्रयत्न सुरू केले आहे,जो गेले काही दिवस आयुष्याचा महत्त्वाचा भाग होता...

सोबत या प्रवासात अनेक योजना व कायदे,नियम तयार करण्यात आले असून ते जपण्यासाठी,सत्यात उतरविण्यासाठी आपण योग्य मार्ग काढत नाही तर हे नक्कीच आहे की,आपला शेवट निश्चित असेल.तेव्हा आपण काय करतो आहे हे आपल्याला कळणार नाही ते आपल्याला शोधायला हवं.मग या वेळात आपल्याला कोणत्याही विषयावर व्यक्ती,समूदाय यांच्यासोबत आपण वक्तव्य करणं टाळायला हवं पण त्या अगोदर कुठल्याही विषयावर कोणत्याही एका नव्या संशोधनात आढळले आहे की ते ईमेल आयडी आणि त्यांच्या परिणामांची जाणीव करून देणे,सोबतच ती समजुन घेणे गरजेचे आहे असे मला वाटते...

संशोधनाच्या वेळी अवकाशात दिवसभर शुकशुकाट असतो व जागाही कमी असल्यामुळे संशोधनात अनेक अडथळे निर्माण होतात.या अगोदर सविस्तर चर्चा केलेल्या रबर प्लांट व अवकाश या विषयावर चर्चेत व कोणत्याही एका नव्या संशोधनात असे दिसून आले की,ते जपण्यासाठी या विषयावर चर्चा घडवून खुप अभ्यास प्रयोग करणे खुप महत्त्वाचे आहे.अभ्यास सुरू असताना त्यांनी फोन केला आणि मग ते म्हणाले की गेल्या दोन वर्षांत मी माझ्या परीने प्रयत्न केले आहे,मी कसा आहे हे माझ्या लक्षात आले असावे,मग त्याचं संशोधन इथेच थांबवणे त्यांना योग्य वाटले...

Written by
©® Bharat Sonwane .

टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

समुद्राच्या गोष्टी..!Dr. Nishigandha Nikas

समुद्राच्या गोष्टी..! Dr. Nishigandha Nikas  कितीही हुसकावले तरी हे दुःखजर्जर कावळे त्यांच्या सावल्यांच्या गाठी बांधून जातातच माझ्या कुडत्याला त्या सावल्या सोडवता सोडवता किती काटे मोडून घेऊ मी पायात ? आधी किती काटे मोडलेत त्यांचे हिशोब नेमकेच कुठे पूर्ण केले होते मी ! ह्या सावल्यांमुळे, ह्या काट्यांमुळे नक्कीच उशीर होणार मला ! नदीला भेटून, समुद्राच्या गोष्टी पाठवून द्यायच्यात मला ! साधारण आठ दिवसांपूर्वी. डॉ.निशिगंधा यांचा हा काव्यसंग्रह सस्नेह भेट मिळाला. यापूर्वी डॉ.निशिगंधा यांच्याशी बोलण्यातून समुद्राशी एकरूप झालेल्या नदीच्या कथा, कविता अनेकदा ऐकून झाल्या. त्यावर बोलणं झालं. त्यामुळं डॉ.निशिगंधा यांचं नदी आणि समुद्राशी असलेलं प्रेममय नातं कवितेशी किती एकरूप आहे हे जाणून होतो. डॉ.निशिगंधा यांनी जेव्हा हा हस्तलिखित दस्तावेज माझ्या वाढदिवशी मला भेट पाठवला. तेव्हा खरतर अनामिक एक वेगळा आनंद झाला होता. वाढदिवसाला पुस्तकं गिफ्ट पाठवणारी मैत्रीण आयुष्यात असावी असं खूप वाटायचं अन् या वाढदिवसाला ही मैत्रीण वाट्याला आली. खूप आनंद झाला, खरतर या सगळ्यामागे असलेल्या त्यां...

"मला उध्वस्त व्हायचंय"

मला उध्वस्त व्हायचंय..! मला उध्वस्त व्हायचंय..! "मला उध्वस्त व्हायचंय" पद्मश्री कवी दिवंगत नामदेव ढसाळ यांच्या पत्नी मल्लिका अमर शेख यांचं हे आत्मचरित्रात्मक पुस्तक.फावल्या वेळेत वाचलं अन् या पुस्तकाने अनेक अनेक प्रश्न देऊ केले,कवी नामदेव ढसाळ यांची ओळख माझ्या लेखी जी आहे ती म्हणजे विद्रोहाशी भाष्य करणारा हा एक कवी... कवी अन् दलितांच्या (हा शब्द मला इथे योग्य वाटत नाही) हक्कासाठी आपलं उभे आयुष्य देणारा विद्रोही कवी इतकीच काय त्यांच्याशी माझी ओळख.  खरतर हे आत्मचरित्र नसुन,पुरुषप्रधान समाजात स्त्रीची हेटाळणी,समाज पुरुषप्रधान संस्कृतीकडे कुठल्या नजरेने बघतो अन् तीच नजर स्त्रीला समाजात कोणत्या नजरेनं बघते यावर भाष्य करणारं हे पुस्तक.जे की खूप विवादाचे ठरलं,पण यातला वाद-विवाद कश्यासाठी होता..? हा ही एक प्रश्न मला पडला आहे...  तो वाद कवितेच्या पलिकडल्या संसारातील नामदेव ढसाळ यांच्यावर उघडपणे त्यांचा पत्नीने लिहण्यावर होता की,स्त्री बद्दल समाजात जी भावना होती ती कायम राहावी यासाठी होता,हे ही कळून चुकलं नाही.मुळात त्यांनी म्हंटल्याप्रमाणे इथे मला हे ही पटते की,एक कवी,एक च...

आयुष्यात वेळोवेळी केलेलं Move on..!

आयुष्यात वेळोवेळी केलेलं Move on..! काही लोकांच्या जगण्याला अन् काही लोकांच्या लिखाणाला असह्यतेचा श्राप असतो,त्यांचं जगणं असो की त्यांचं लेखन करणे असो एक अनामिक हुरहुर अन् एक भटक्या जीवाची भावना त्यांच्या लेखणीतून नियमित सामोरी येत असते..! निरर्थक जगण्याला जसं कुठलंही कारण नसतांना जसं ती व्यक्ती जगत असते अगदी तसंच ती निरर्थक लिहतही असते..! त्या असह्यतेचा श्राप असलेल्या व्यक्तीला रापलेल्या उन्हात लाल मातीच्या फुफाट्यात आपली वाट शोधायला हवी हवीशी वाटते,ती वाट संपूच नये असे वाटते. मरलेल्या काट्या कुट्याच्या रानात त्यांना मनसोक्त मानेवर येणारा घामाचा थेंब टिपत,मुंग्यांनी केलेल्या वारुळला न्याहाळत राहायला आवडतं.नव्यानं बांधलेल्या छोट्या दिमकांच्या बांबिला जवळून हातावर घेऊन हातावर त्यांचे लाड करून घ्यायला आवडतं..! दुपारच्या भर उन्हात लाल मातीच्या वाटेनं चालत असताना,कोरडे शुष्क पडलेल्या तणास सुगंध असल्याची खोटी जाणीव स्वतःला देत त्या कोरडे शुष्क तणास जमिनीशी लगट करून चुंबून घेऊन,त्याचा तो कोरडा शुष्क सुगंध छातीत भरून घ्यायला आवडतं..! उन्हाचे चटके अन् पावसाचे थेंब,हिवाळ्याची थंडी स...